Hiob 33 da 42

Hiob 33 da 42

33 Ma ussa, Hiob, taidlel jau mes pleds.

Tadlai tut quai che jau hai da dir.

 2 Per plaschair! Jau stoss avrir mia bucca.

Mia lieunga sto discurrer.

 3 Mes pleds tradeschan la sinceradad da mes cor,

e mes lefs sincereschan tge che jau sai.

 "4 Dieu agen spiert m'ha fatg,

il flad dal Tutpussant m'ha purtà la vita.

 5 As respundai, sche ti sas.

Preschentai Voss arguments, prendai posiziun.

 6 Guardai ina giada! Jau stun davant il vair Dieu exact sco ti.

Era jau sun furmà d'arschiglia.

 7 Perquai na ta duai betg starmentar d'avair tema da mai

e nagin squitsch da mai na duai far donn a tai.

 8 Ma ti has ditg avant mias ureglias:

Gea, ils suandants pleds hai jau adina puspè udì:

 9 "Jau sun pura, senza surpassament.

Netta sun jau, senz'increschantüm.

10 Dieu chatta però motivs da ma far resistenza.

El ma considerescha sco ses inimi.

11 El metta mes pes en il plaun.

Tut mias sendas tegna el en egl exactamain.

12 Ma cun quai n'has ti betg raschun e perquai ta respund jau:

Dieu è bler pli grond che l'uman moral.

13 Pertge ta lamentas ti dad el?

È quai perquai ch'el n'ha ditg nagut sin tut tes pleds?

14 discurra Dieu numnadamain ina giada ed ina segunda giada –

ma nagin na guarda da quai –

15 en in siemi, en ina visiun da la notg,

sch'i dat ina sien profunda sin ils umans,

gea durant ch'els dorman en lur letgs.

16 Alura als avra el las ureglias

ed als caracterisescha ses entruidament,

17 per manar davent in uman d'agir antiquà

e proteger in um da luschezza.

18 Dieu schanegia sia olma da la fossa,

sia vita da la destrucziun tras la spada.

19 In uman vegn er attribuì da las dolurs ch'el ha sin ses letg,

e tras las picturas permanentas che sa chattan en sia ossa,

20 uschè ch'il paun sa cunfa cun ses entir jau

e refusa schizunt tratgas precuschinadas.

21 In smarschescha sia charn

e ses oss zuppads sa mussan ussa.

22 Sia olma s'avischina a la fossa,

sia vita a quels che portan la mort.

23 Sch'i dat per el in mess,

in defensur sut 1000,

quel che di a l'uman tge ch'è gist,

24 lura al dat Dieu sia favur e di:

"Salvai dad ir en fossa!

Jau hai chattà in solver!

25 Ses corp duai daventar pli sanadaivel ch'en la giuventetgna.

El duai turnar a la forza da ses dis da giuventetgna.

26 El vegn a fugir tar Dieu che vegn lura ad acceptar el.

Giubileum vegn el a savair il bun da Dieu.

E Dieu vegn a restituir sia giustia a l'uman moral.

27 La persuna respectiva vegn a declerar als umans:

'Jau hai ditg manzegnas e stortiglià quai ch'è gist,

ma jau n'hai betg survegnì quai che jau hai merità.

28 El ha deliberà mia olma dad ir en fossa,

ed jau vegn a vesair vinavant la glisch.

29 En realitad, Dieu fa tut quai dus,

gea trais giadas per in uman,

30 per al prender enavos da la fossa,

per che la glisch da la vita traglischa sin el.

31 Dai a mai tia attenziun, Hiob! Taidla!

Stai airi ed jau vegn a discurrer vinavant.

32 Sche ti has da dir insatge, ma respund jau.

Jau discur, pertge che jau vuless cumprovar che ti es en il dretg.

33 N'has ti dentant da dir nagut, lura duaias ti tadlar a mai.

Stai airi ed jau emprendel a tai sabientscha.